ҶАШНИ 70 - СОЛАГӢ МУБОРАК

         Имрӯз дар санаи 16.06.2021 дар маҷлисгоҳи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон Конференсияи ҷумҳуриявии илмӣ-амалӣ таҳти унвони "70 сол дар роҳи омӯзиши таърих ва фарҳанги миллат" бахшида ба 70 - солагии Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи Аҳмади Дониши АМИТ баргузор шуд.

        Ҳамоиши мазкурро директори Институти мазкур Убайдулло Насрулло Каримзода ифтитоҳ намуда, ҳозиринро барои ширкат дар ҳамоиш хайра мақдам гуфта, изҳор дошт, ки зимни танаффус хӯроки нисфирӯзӣ омода мешавад ва он ҳангом метавонед вақти гаронмояи хешро дар ошхонаи АМИТ гузаронед. Сипас, номбурда риштаи суханро ба ноиби президенти АМИТ, узви вобастаи АМИТ Муҳаммад Абдураҳмон Наврӯз дод. Мавсуф зимни суханронии пурмуҳтаво қайд кард, ки соли равон баробар бо 70-солагии Институт, боз 30 - солагии Истиқлолияти давлатӣ низ ҷашн гирифта мешавад.

       Дар ин ҳамоиш кормандони илмӣ ва омӯзгорони фанни таърих дар муассисаҳои илмии кишвар маърӯзаҳои илмии хешро барои мубоҳиса ва муколамаи уламо пешниҳод намуданд. . Маърӯзаҳо гуногунмавзӯъ буда, паҳлӯҳои гуногуни илми муосири таърихиро фарогир мебошанд. Чунончи:

"Нақши Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониш дар таҳқиқи таърихи муосири Тоҷикистон", "Рушди фарҳанг дар шароити ҷаҳонишавӣ", "Карон - кашфи замони истиқлолият", "Рушди сиккашиносӣ дар Осиёи Марказӣ" ва амсолашон.

      Азбаски ҳамоиши мазкур дахолат ба рӯйдоди таърихист, ҳамаи ашхосе, ки ба пажӯҳишҳои таърихӣ иртибот доранд, ба ин рӯйдод даъват мешаванд, чунки ҳақиқати таърих ҳамонест, ки дар натиҷаи мунозироту музокирот хулоса мешавад. Ғайр аз ин, пажӯҳишгоҳи мазкур уламои сатҳи ҷаҳониро ба минбар овардааст, ки дар номгӯи онҳо метавон академикҳо Бобоҷон Ғафуров, Зариф Раҷабов, Б. Искандаров, Раҳим Масов, Нӯмон Неъматов, Аҳрор Мухторов, Юсуфшо Яъқубшоев ва дигаронро номнавис кард. Нақши ашхоси зикргардида дар баррасии илми таърих бағоят бузург аст ва таърих аз зумраи илмҳоест, ки донистани он барои ҳамагон ҳатмист. Чунонки нависандаи маъруфи аҳди Шӯравӣ Сотим Улуғзода дар романи "Фирдавсӣ" менависад: "Одамӣ бояд ниёгони худро бишносад то бидонад, ки худи ӯ кист ва ба дунё баҳри чӣ коре омадааст".